04-03-10

Een avond in ripio

Mi gauchito Gil, el rey del ripio ofte Gil de ripper

Een van de redenen waarom we in Patagonia de boot namen, was om dit niet te moeten meemaken. We houden ervan de adrenaline te voelen stromen en zijn nooit bang van een beetje avontuur. Maar er zijn grenzen. En dit was er duidelijk over.
Hoe kon dit gebeuren? Een slechte kaart. Verkeerde raad. Mars die door de volle maan ging. God die ons op de proef wou stellen!
Het landschap was als een droom. Het was alsof we ons op de maan of op Mars bevonden. Maar de weg was een nachtmerrie.
Uren stilzitten, je adem inhouden (en er was al zo weinig lucht), elke beweging kan nefast zijn, je blik geconcentreerd op de weg, speurend naar los zand, afstappen, duwen, een stuk te voet, pauze, dan weer verder met de moed der wanhoop. Gil raakt stilaan uitgeput, maar neemt soepel elke hindernis, raakt nooit in paniek en hobbelt en schuift verder alsof hij nooit anders gedaan heeft. Dit doet niemand hem na, zelfs die van Paris-Dakar niet. Die zijn heel bedreven op dit soort wegen, maar niet met zoveel bagage en passagier.

Iemand zei ooit: Als je van je moto houdt, rij je die weg niet! Sorry Tango! Ze hebben ons bedrogen...

Dit is weer een reisverhaal van Gil en Marleen. De avond, gisteren, was een droom: een hartverwarmend, bruisend en levendig reisverslag van twee nomanden op hunne moto. Op het einde werden we zelfs getrakteerd op een ware toneelvoorstelling, zelfs a capella was het subliem. Hun moto blijft hier en zelf komen ze nog eens terug in de wintermaanden (winter hier) We hebben ze reeds terug geboekt!

Bedankt Gil en Marleen. We kijken reeds uit naar jullie volgende avond in Buenos Aires.

In Belgie hebben ze het Teatertog in Nijlen, voor meer info kan u op hun website terecht:


Website van Teatertog in Nijlen

14:41 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: teatertog, theater in nijlen |  Facebook | |