08-11-09

De dag van de migrant

Oproep aan alle Vlamingen in de wereld om mee te werken aan de Internationale Dag Van de Migrant
De Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN) heeft 18 december uitgeroepen als Internationale Dag van de Migrant. De lidstaten worden door de VN uitgenodigd om op die dag “informatie te verspreiden over de rechten van de mens en over de fundamentele vrijheden van migranten.”
Jaarlijks viert het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding (het Centrum) de Internationale Dag van de Migrant door middel van een specifieke actie. Dit jaar willen we een communicatiecampagne lanceren met als thema “Er zit een migrant in elk van ons”. Daarbij kunnen we best wat hulp gebruiken van Vlamingen in de wereld, vandoor ook deze oproep.


Over de campagne “Er zit een migrant in elk van ons”

Jaarlijks verlaten meer dan 40.000 Belgen hun land om elders te gaan leven. Migratie is een universeel verschijnsel van alle tijden. België is een bestemmingsland maar ook een land dat verlaten wordt… Met de campagne “Er zit een migrant in elk van ons”, willen we aandacht vestigen op Belgen die zelf migrant geworden zijn door zich te vestigen in het buitenland.
Voor deze campagne zullen affiches verspreid worden en postkaarten verstuurd. Ook bouwen we aan een website waarop we getuigenissen willen plaatsen van Belgen die in het buitenland wonen.


Hoe kan je ons helpen?
1) Help mee aan het versturen van postkaarten
Op de postkaarten staat het campagnebeeld. Ze zijn al voorgeschreven en moeten dus enkel nog verzonden worden. Wil je meehelpen aan de verzending van de postkaarten, neem dan contact op met François De Smet (francois.desmet@cntr.be). Vermeld in je e-mail duidelijk je naam en voornaam en het adres waarnaar we de postkaarten mogen versturen. Uiteraard betalen we je de kosten die je maakte voor de aankoop van postzegels terug.
2) Vertel ons je verhaal en bouw zo mee aan onze website
Waarom verhuisde jij naar het buitenland en hoe heb je dit allemaal ervaren? Heb je een verhaal dat typisch, origineel of demonstratief is voor dat van vele Belgische migranten in het buitenland, laat het ons weten. Je kan je verhaal doormailen naar François De Smet
(francois.desmet@cntr.be). We plaatsen jouw getuigenis dan eventueel op onze website.

Meer informatie over het Centrum en de campagnes die we in het verleden organiseerden,
vind je op www.diversiteit.be.

19:07 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

November: polomaand

Since September, the Polo calendar has been jam packed with events at Tortugas and at the Hurlingham club and soon, you will be able to enjoy these events here in Palermo, in the heart of the city.

If you’re looking for an exciting weekend activity in the open air, look no more.  Whatever you may know about polo you’re sure to pick it up quickly and if you still have questions just check out the “All you need to know about Polo” article on our site: (http://www.livinginargentina.com/all_you_need_to_know_abo...).

Here are October and November Polo events that you must not miss out on:
13.10-31.10: The Ayreshire cup at the Hurlingham Club (the oldest polo tournament in the world)

Upcoming matches:
Saturday the 24th of October
Pitch number 2 – 14 hs: El Paraíso vs. Unconfirmed
Pitch number 1 – 16 hs: La Ellerstina Etiqueta Negra vs. Unconfirmed.

Sunday the 25th of October
Pitch number 2- 14hs: La Alegria vs Unconfirmed
Pitch number 1-16hs La Aguada Tupungato vs Unconfirmed

Saturday the 31st of October
THE FINAL: Unconfirmed Teams.
14.11-05.12: 116 Campeonato Argentino Abierto de Polo(Organised by the AAP)
Who will win this year? The thrice time winner La Dolfina? Last year’s winner Ellerstina? Or will a new team step up to the task? To find out you’ll have to go to the Abierto de Polo 2009.

Upcoming matches

Specific dates still Unconfirmed- Weekends likely. We will update these as we find out.
So pick up your hats, put on your sunglasses and hit the Polo field.

More Info:

If you want a pass for all 7 matches you can get them before the 13th of November on

http://www.ticketek.com.ar/Deportes/Polo/ABIERTO-ARGENTIN...

17:35 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

Tweede nocturne FP

Borges was donderdag weer bezet door de top van de Belgische cultuur. De nocturne van de Fundacion Patagonista was een zeer fijne kwaliteit. De avond werd geopend door het Ukulogische museum. Eerst gaf Max Vandervorst een muzikale blik uit de vuilnisbak. Op zijn spijkerviool zette hij een prachtig symfonisch werk neer. Met medewerking van het publiek spetterde hij verder op een watertriangel, een stembokaaltje en een plastieke bin die hij omgetoverd had tot echte Argentijnse bombo.

100KC813

Max Vandervorst

Het publiek ging toen al door het dolle heen en Luk Tegenbos en Peter Van Eyck moesten nog komen. Om de toeschouwers een beetje tot rust te brengen, gaven Carlos Diaz en Juan Masondo een gitaarconcert zoals alleen zij twee dat kunnen. De virtuoos van Rio Gallegos, Carlos Diaz, liet ons patagonisch wegdromen op een eigen interpretatie van een milonga, en op de zachte passionele stem van Juan Masondo mijmerden we weg naar de weidse vrijheid van onze fantasie.

CSC_0268

Juan Masondo en Carlos Diaz

Het applaus voor deze twee Argentijn-Belgische gitaarvirtuozen was nog niet weggedeind of Helena kondigde ons het optreden aan van het duo Ukulele: Luk en Peter. De speelse vertaling van Helena maakte hun voorstelling van de verschillende ukulele's die het museum rijk is, tot een groot sukses voor zowel de Belgen als de Argentijnen, die eindelijk begrepen wat een ukulele eigenlijk is. asterix2

Luk Tegenbos en Peter Van Eyck

Bedanktelele Helena voor de uitstekende en speelse vertaling. Dankzij jou weten nu ook de Argentijnen wat een tricolele en een passe-vit-elele is, en begrijpen ze een beetje meer van onze rijke Belgische cultuurfenomenen.

CSC_0413-1

En uiteraard bedankt aan heel de groep van de Fundacion voor deze onvergetelijkelele avond.

Foto's van de Fundacion.

 


 

Algunos Belgas que no aún no pueden expresarse en  Flamenco me pidieron que  escriba tambien algunos comentarios en castellano, entonces voy a tratar de hacerlo lo mejor posible.

CC Borges fue el jueves 'territorio ocupado' por lo mejor de nuestra cultura Belga. La función nocturna de la Fundacion Patagonista fue excelente. El museo Ukulógico mostró lo mejor de si mismo. Max Vandervorst nos extendió una mirada musical con instrumentos todos reciclados con material descartable. Su obra simfónica en su violín de clavos fue espectacular. Con asistencia del público el nos roció con una música armoniosa con su triángulo de agua, un tarro de mermelada y con su tacho de basura plástico, el que transformó en un verdadero tambor Argentino.

El público se puso más que entusiasta y para calmar a la gente, Carlos Díaz y Juan Masondo dieron su concierto de guitarra como solamente ellos pueden hacerlo. El virtuoso de Río Gallegos, Carlos Díaz, nos trajó la Patagonia de nuestros sueños y el viento pasional de la voz de Juan Masondo que nos entregó el amor Argentino en todas sus facetas.

El aplauso por estos dos virtuosos guitarristas  Belga-Argentinos todavía no había disminuido y el duo Ukulele: Luk y Peter ya estaban listos para dar lo mejor de su museo Ukulógico de Brusselas. La traducción divertida de Helena lo completo todo. Con su ayuda ahora hasta los Argentinos saben que es un passe-vite-lele y la diferencia entre un ukurere y un ukulele. Gracialele Helena!

Y porsupuesto muchas gracias a todo el grupo de la Fundación por una noche inolvidablelele!!!

Foto's van de Fundación.

15:06 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

Living in Argentina

 living in Argentina nos invitó para escribir testimonios sobre la vida aquí en Argentina y como llegamos a este lugar. Es un diario para expats. Quiénes deseen escribir algo serán  bienvenidos, deben contactarse  através de el email de Julie Landart, francesa: julielandart@hotmail.fr. Puedes escribir en francés, castellano o inglés. Ella me prometió que va a aprender el neerlandés cuando tuviera 5 minutos de tiempo... Igual ella es muy curiosa de las historias de los Belgas aquí. En el rubro sobre testimonios de expats todavía no hay ninguno belga. Por eso: toma birome y papel y adelante!!

También encontrarás en el site de living in Argentina vínculos de la agenda cultural y tips para salir y conocer la ciudad de Buenos Aires y otros lugares de Argentina.

 

13:58 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

04-11-09

bezoek van mevrouw de Ambassadeur van Belgie in Villaguay

colobelga3

La visita en el museo Belga-Argentina in Villaguay, entrega de obsequios

colobelga4

colobelga5

Señora Cristina Funes-Noppen, lic. Roberto Romani sub-secretario de cultura de Entre Rios, Gaby L. Den Dauw en el museo

colobelga8

Sra. Emabajora charlando con los chicos del secundario

colobelga7

Pte.ABV Abel Verbauwede, Sra. Cristina Funes Noppen, sr. Saul Kohan (asesor legal de la municipalidad de Villaguay)

colonia belga2

Cena con la Asosacion Belga de Villaguay

colonia belga1

En la plazoleta Belgica, arado de los inmigrantes


colobelga6

En la escuela primaria

colobelga8

En la planta de semillas y cereales

colobelga9

Sra. Funes Noppen, Mirta de Pommies, Gaby L. Den Dauw, Sub-secr. de cultura

colobelga11colobelga12

Almuerza con guitarra y cantos

colobelga13

Mucha gracias a Gaby L. Den Dauw para la correspondencia.

21:54 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

Compilatie van de eerste nocturne Fundacion Patagonista

Het Alibi Collectief is een los-vast artiestencollectief rond de figuur van Pat Van Hemelrijck, opgericht in 1991. Alibi staat in de eerste plaats voor theater met een sterk beeldend karakter, veel spelplezier en een cross-over van oude en nieuwe verteltechnieken. Daarnaast zijn er ook nog de installaties en tentoonstellingen.
Het Alibi Collectief toert met zijn voorstellingen en installaties in binnen- en buitenland, en beschikt over een werkplaats annex theatertje "FLAVORIA" in de Brusselse Noordwijk. Daar maken wij onze producties en stellen we ze in een eerste versie voor aan organisatoren en een beperkt publiek.

Al dertig jaar maakt Pat Van Hemelrijck (° Asse, 1952), oprichter en bezieler van het Alibi Collectief, theater met voorwerpen, decors en mechaniekjes. 
In 1977 stond hij mee aan de wieg van Radeis (met ook nog Josse De Pauw en huidig Victoria-directeur Dirk Pauwels). Toen dat in 1984 ophield te bestaan, maakte Van Hemelrijck enkele soloproducties en werkte hij van 1988 tot 1990 samen met het Nederlandse muziektheater Orkater. In 1991 richtte hij Alibi op.

Het Alibi Collectief staat voor artistieke experimenten van divers pluimage en met alle mogelijke materialen: van een tweedehands stofzuiger tot filmprojecties en videomonitoren, teksten, muziek en uiteraard het menselijk lichaam. Deze veelzijdigheid maakt het moeilijk het theater van dit gezelschap te typeren; namen als figurentheater, objectentheater, beeldend theater vertellen telkens slechts een deel van het verhaal. De producties van het Alibi Collectief worden soms geduid als ‘familietheater’ en dat is het ook: via humor en verbeeldingskracht, worden zowel jonge kinderen als ouderen aangesproken.

Het Alibi Collectief is een los-vast artiestencollectief, waarbij zelsverwante creatievelingen (soms onverwacht) opduiken en die - ook al werken ze in andere disciplines - , toch met gelijkaardige dingen bezig zijn. Eenzelfde gevoel voor humor en een zekere naïeve en speelse geest spelen daarin een sleutelrol. Uit deze artistieke affiniteiten ontstaan nieuwe ideeën en groeien projecten. Ondertussen zijn sommigen onder hen ook kind aan huis geworden in Flavoria; Luc Tegenbos, Al balis, Frédéric Le Junter, Philippe De Maertelaere, Geert Waegeman, Koen Van Roy, Diony Hoogenboom…zijn enkele van de namen die wel vaker terugkeren in Alibiproducties of installaties. Daarnaast blijft het natuurlijk ook uitkijken naar nieuwe Alibi-fantasten uit de beeldende kunst, de video en film, de muziek-en danswereld, fotografie, literaire wereld…

EEN ALIBI NODIG?
Waarom de naam Alibi? Een alibi is een excuus voor even ergens anders zijn. Een kleine verstrooiing, even wegdromen of elders vertoeven. Een nieuwe wereld ontdekken. Een wereld vol vreemde belevenissen. Maar Alibi is vooral theater dat bergen verzet. Bergen die Pat Van Hemelrijck Pièces Montées noemt, omdat ze zoals bruidstaarten beetje bij beetje worden opgebouwd en aangekleed. In en rond die bergen kan van alles gebeuren. Theater spelen bijvoorbeeld, maar er kan ook een tentoonstelling plaats hebben, of een installatie staan, of iets gebeuren...

Alibi overleefde de electriciteitspanne, industria Argentina, en zette een geslaagde voorstelling neer. Daarna kregen de aanwezigen een live optreden van het duo Carlos Diaz en Juan Masondo.

Mis documentos3

Tijdloos en tango, virtuoos en passioneel, gedreven ervaring, Argentinië en België. Ziedaar in een notendop de bijzondere combinatie Carlos Diaz & Juan Masondo. De laatste gekend van zijn werk met Rum en Dirk van Esbroeck, de eerste vurig bezieler van Zapatango, Tres Guitarras en _ ook - Dirk Van Esbroeck. Twee Argentijnse expatriots, gitaarvirtuozen en bruisend eigenzinnige muzikanten.

Moest U bij dit zien van deze beelden zin hebben om donderdag nog eens af te zakken naar CC Borges voor de tweede nocturne, bent u van harte welkom.

20:43 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

De beagle in Patagonie

De boot "de stad Amsterdam" is onderweg naar Patagonië. Voor ze daar aankomen, hebben ze reeds een voorsmaakje gekregen van de natuur en de missing links van het einde van de wereld. U ziet hier het relaas van Dirk Draulans in gesprek met de kunstenaar van deze wereldschokkende beelden.

18:22 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

02-11-09

Fotowedstrijd Beagle

Reis jij in de komende maanden naar Zuid-Amerika, Galapagos, Australië, Tenerife, Mauritius, Kaapverdië of Tahiti, of ben je daar pas geweest? Net als wij maak je ongetwijfeld foto's van de bijzondere dingen die je op je reis tegenkomt. Laat ons meegenieten van je mooiste foto's onderweg. Wie weet kiezen we jouw foto uit als de ultieme Beagle-foto!

Wat voor foto's willen we zien?
Ten eerste is het natuurlijk een vereiste dat je ingezonden foto door jou gemaakt is. Ten tweede is het de bedoeling dat het land waar de foto gemaakt is zich op "onze" Beagle-route bevindt.

Blijf bij het thema: Wij willen ons verwonderen zoals Charles Darwin dat deed op zijn reis. Denk aan overweldigende stukjes natuur of cultuur, een foto van een bijzondere belevenis die jij onderweg meemaakte... Of misschien wist je op treffende wijze een voorbeeld van milieuproblematiek vast te leggen.

Hoe doe je mee?
Nog geen Flickr-account? Maak die dan aan (een instructie vind je hier). Voeg je mooiste foto aan je eigen Flickr-account toe. Word vervolgens lid van onze groep op Flickr, zodat je een foto uit je eigen account naar de group pool kunt kopiëren. Maximaal 3 foto's per persoon. Zet in de titel van de foto je naam, en zo specifiek mogelijk de locatie waar de foto gemaakt is (bijvoorbeeld "P. Janssen/Puerto Madryn, Argentinië"). Uiteraard mag je een beschrijving toevoegen.

Wat kun je winnen?
Voor niets gaat de zon op. Als jouw foto ons het gewenste kippenvel bezorgt, krijg je daar wat voor terug. Behalve de faam krijgt de maker van de beste foto de Canon Eos 500D spiegelreflexcamera met de EF-s 18-55 IS Kit!

De voorwaarden vind je hier.

We kijken uit naar je inzending!

13:33 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

01-11-09

woorden van oorlog

De qué manera los escritores latinoamericanos narran la lucha armada? Autores como Iván Thays, Horacio Castellanos Moya, Daniel Alarcón y Santiago Roncagliolo, entre otros, reflexionan en sus novelas sobre su posición frente al tema.

Por: Hernán Vanoli

SENDERO LUMINOSO. Guerrilleros peruanos capturados en 1983.

AnteriorSiguiente

1 de 2

No es novedad que, a lo largo del siglo XX, América Latina se vio atravesada por diversos conflictos entre organizaciones políticas que se levantaron en armas y pasaron a la clandestinidad y dictaduras con Estados que devinieron terroristas. En este marco, los escritores latinoamericanos mostraron un arco de comportamientos y tomas de posición que, de una u otra manera, influyeron en sus literaturas. Hoy, al ritmo en que el panorama histórico de la región se muestra fragmentado, los escritores y las escrituras van tomando diferentes derroteros. Teniendo en cuenta que los ámbitos de valorización de las obras de la mayoría de estos autores son los mercados del libro español y en algunos casos norteamericano, el panorama que los últimos años muestran a la hora de escribir la violencia armada y el propio lugar del escritor permite vislumbrar una variedad inédita de estrategias, puntos de vista ficcionales y modos de pensar la historia que vale la pena revisar.

Detectives

Si el "giro autobiográfico" y las mal llamadas escrituras del yo son algunas de las tendencias más visibles en la narrativa contemporánea, no es raro que encontremos una primera estrategia donde el cruce entre biografía personal y la lucha armada sea el eje narrativo privilegiado. Se trata, en la mayoría de los casos, de textos donde los escritores se posicionan como investigadores, y donde las fronteras de la profesión literaria con el periodismo, lo detectivesco y la historia oficial contada por los organismos de la memoria genera una cierta incomodidad que alimentan los relatos. No es casual que este tipo de enfoques siempre parezcan dirigidos a un lector extranjero de firmes convicciones progresistas, horrorizado con (y fascinado por) el salvajismo latinoamericano. Fernando Vallejo es consciente de ese gesto y por eso puede parodiarlo, y Horacio Castellanos Moya, en Insensatez, ejerce una leve burla sobre el escritor-detective. Sin embargo, también hay casos donde la figura se trabaja con facetas interesantes.

En Un lugar llamado Oreja de Perro, el peruano Iván Thays construye un relato del viaje de un escritor devenido periodista que debe cubrir la visita del presidente a un pequeño poblado andino donde se realizará la apertura mediática de un programa de asistencia social. Sobria y contundente, cae en baches cuando el narrador cuenta su propia vida, pero tiene la virtud de trabajar sutilmente la distancia entre la representación televisiva, el discurso de la "Comisión de la Verdad" y ciertas consecuencias del terrorismo de Estado en el tejido social. Los ecos de la violencia, y sus rastros, van a percibirse a través del relato que el protagonista hace de la galería de personajes que va encontrando en su excursión, donde no faltan un asesinato ni una lúcida descripción de diferentes posiciones con respecto al terrorismo de Estado de parte de la sociedad civil. El personaje-escritor de Thays es un detective involuntario, que viaja por una cobertura periodística y termina descubriendo una trama secreta de la violencia en la que se incluye la permanencia del aparato represivo ilegal y los cuestionamientos hacia sus propios prejuicios de clase.

Algo similar ocurre en El material humano, del guatemalteco Rodrigo Rey Rosa, aunque el narrador no deviene detective sino que arranca como tal, revisando los archivos policiales sobre la represión en su país. En un juego de espejos entre diario personal, material de archivo y conversaciones con funcionarios que participan de las investigaciones estatales sobre la verdad histórica, el mayor hallazgo del texto consiste en que, sirviéndose de la permanente ambivalencia entre realidad y ficción, Rey Rosa también consigue narrar las contradicciones, intrigas y luchas generadas por el hecho de que la materialidad del archivo, sea propiedad de aquellos mismos que son investigados. Aquí, la historia personal y el secuestro de la madre del narrador entran en un diálogo productivo sobre el papel del Estado ante las políticas de la memoria. Y, con una transparencia comparable a la de Thays, aunque quizás con menos autocrítica, Rey Rosa señala las aporías, incomodidades e hipocresías en las que muchos escritores latinoamericanos caen al pensar su rol con respecto a la política.

Interferencias arcaicas

¿Qué tienen en común, entonces, novelas como Angosta, del colombiano Héctor Abad Faciolince, La paz de los sepulcros, del mexicano Jorge Volpi, y Radio Ciudad Perdida, la más reciente del peruano Daniel Alarcón? Con sus particularidades, comparten la construcción de escenarios urbanos, ucrónicos o distópicos pero alejados de las reglas de la ciencia ficción, agrietados por un uso estatal indiscriminado de la violencia, y donde las nuevas formas de dominación encarnan de manera menos espectacular pero quizás más profunda. La conspiración de los poderosos está presente en todas las obras, y en todas los movimientos guerrilleros aparecen como excusas para la manipulación de los recursos y la información por parte de los sectores dominantes. De hecho, la relación entre medios masivos y poder es un eje fundamental en todas estas novelas. Mientras que en la perspectiva algo naive de Alarcón la radio permanece como último elemento vinculante frente a la destrucción de las relaciones humanas, y en Volpi la corrupción romana de los funcionarios se asienta en la enunciación pornográfica propia de la circulación de imágenes en la contemporaneidad, Faciolince elige hacer una suerte de sociología topográfica donde la fe en los libros y el exilio, parecen la única salida para los escritores ante la violencia política. En suma, las novelas comparten algo que las emparenta con la notable Las Islas, de Carlos Gamerro: una construcción de escenarios donde el futuro se escribe lleno de elementos arcaicos, con fuertes continuidades hacia un presente que se proyecta como imposible de superar, y donde la ciudad muchas veces oficia de velado personaje principal.

Pero aunque en estos casos los escritores no dejen de ser representados muchas veces a través de una serie de lugares comunes (como periodistas mercenarios, o con la fatigante figura del escritor mártir), la conexión con sus biografías personales aparece en los paratextos. Alarcón dedica su libro a Javier Antonio Alarcón Guzmán, familiar suyo fallecido en 1989. Faciolince, por su parte, dedica el libro a su propio padre asesinado por comandos paramilitares, cuya historia se cuenta entre líneas. En la contratapa a la edición de 2007 de su novela, Volpi aclara que empezó a escribir La paz de los sepulcros en un viaje a Oaxaca en febrero de 1994, apenas un mes después del levantamiento zapatista y poco antes del asesinato del candidato a presidente del PRI Luis Donaldo Colosio, ocurrido en marzo de ese mismo año en Tijuana. Justamente, la novela incluye el asesinato de un importante candidato a la presidencia y la existencia de un mediático movimiento guerrillero.

Desde los géneros

Más allá de la imbricación directa entre historia personal y novela propia de los "escritores detectives", y de las diferentes formas de emergencia de lo biográfico en las obras que construyen un modo de abordaje más ficcionalizado aunque no necesariamente representacional, existen otras modalidades utilizadas por los escritores para abordar la violencia política y su posición frente al tema. La Cuarta Espada, de Santiago Roncagliolo, y a Muertos incómodos (falta lo que falta), escrita por Paco Taibo II y el Subcomandante Marcos, que fuera publicada por entregas entre 2004 y 2005 en el periódico mexicano La Jornada, intentan narrar la violencia política y tematizan el lugar de los escritores desde géneros asentados. La Cuarta espada ingresaría dentro del género editorial de los perfiles, esto es, libros que cuentan vida y obra de personajes mediáticos o famosos. En el caso de Roncagliolo, el libro surge casi como subproducto de la investigación emprendida para Abril Rojo, pero en este caso el escritor "abandona" la literatura para narrar, en primera persona, las peripecias de su investigación sobre vida y obra de Abimael Guzmán, ex líder de Sendero Luminoso ahora en prisión. Aunque el libro fue concebido como un producto comercial, y de hecho sus paratextos juegan a favor de esta lectura, no son muchas las diferencias con las novelas mencionadas anteriormente. En todo caso, lo que se narra además de la traumática historia de un movimiento como Sendero y de una personalidad como la de Guzmán, es el tránsito desde una posición ideológica muy marcada por parte del escritor cuya experiencia personal va siendo resignificada a medida que la investigación avanza.

Inscripta en el género policial, Muertos incómodos presenta una serie de curiosidades. El Subcomandante Marcos (bautizado por Regis Débray como "el mejor escritor latinoamericano vivo") invitó a Paco Taibo II a escribir la novela, que terminó formando parte de la serie del detective Belascoarán Shayne, personaje con el cual Taibo había escrito ya más de nueve libros. De naturaleza clásica, lo más interesante del libro está ubicado en la confluencia de la publicidad para el EZLN, el compromiso político de Taibo y el hecho de que ambos autores ceden las regalías y los derechos a una ONG de Chiapas. Hecho social y periodístico además de literario, la novela sirve también para que Marcos polemice con ciertas versiones oficiales sobre el movimiento zapatista. Así, el libro desmiente la versión del difundido La Rebelión de las Cañadas. Origen y ascenso del EZLN, y su autor, Carlos Tello Díaz, es acusado de trabajar a sueldo del ejército mexicano con el objetivo de desprestigiar al movimiento.

Queda en claro, entonces, que muchos son los abordajes y las posiciones que los escritores asumen frente a la realidad histórica que los atraviesa. Muchas veces, la mayor ambivalencia no significa, necesariamente, mayor inteligencia para pensar lo político, sino que funciona como mecanismo para eludir la reflexión sobre la propia posición. Pero también es cierto que, como se dijo en una discusión de blogs, ante el terrorismo de Estado y la lucha armada antidemocrática, "lo único políticamente incorrecto es el olvido".

18:46 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

Een vraagje

Hallo, Ik ben in BA aangekomen en blijf tot 4 november voor zaken. Ik zoek high quality ledere handtassen voor mijn huidige collectie ESSENCIA te vervolledigen.
Ik verkoop deze in Belgie in Home Parties en Private Sales.
Zou fantastisch zijn indien jullie mij goede tips kunt geven of contacten van leder producenten of goede adressen of mensen die jullie kennen en die mij zouden kunnen helpen...
Anything you would think of can help me.
Hartelijk dank bij voorbaat!
Groetjes,
Véronique*

*je kan een mail sturen naar de mailbox van deze pagina, dan stuur ik het verder.

 

15:23 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

29-10-09

Nieuws uit Belgische gemeenschap in Villaguay

Estimados amigos,
Les envío una gacetilla de prensa adjunta. Es sobre la visita de la Sra. Embajadora. Los que quieran y puedan venir, bienvenidos sean.

Vriendelijke groeten.
María Gabriela Lencina Den Dauw
www.coloniasbelgas.com.ar


GACETILLA DE PRENSA                                            Asociación Belga de Villaguay

Jueves 29 de octubre de 2009-

 

La Asociación Belga de Villaguay informa a la comunidad en general que en los próximos días tendremos la visita de la nueva embajadora de Bélgica en Argentina.

La nueva embajadora se llama Cristina Funes-Noppen y viajará junto con el Sr. Hugo De Clercq (Consejero Comercial).

Estarán llegando el lunes 2 de noviembre por la tarde y regresarán a Buenos Aires el martes 3  después de almuerzo.

Durante su visita a Villaguay, la Embajadora desea encontrarse con la Comunidad Belga de Villaguay y los dirigentes de la Asociación Belga.

 También visitará la Sala recientemente inaugurada en Homenaje a los Inmigrantes Belgas en el Museo de Villaguay y los monumentos a la inmigración Belga.

Asimismo, tendrá una reunión con el Intendente de la ciudad.

Se invita a la comunidad belga a participar del acto en el Consejo Deliberante el lunes 2 a las 17:45 hs.

Como así también quienes quieran saludar a la Sra. Embajadora el martes a las 9:30 emprenderá un recorrido desde el Museo y recorrerá los lugares históricos de la colonización belga, incluído el Hogar de las Hermanas franciscanas de Gante.

Cabe recordar que Bélgica es uno de los miembros fundadores de la Unión Europea, cuyas instituciones principales son hospedadas por el país, así como muchas otras organizaciones internacionales, como la OTÁN.

La embajadora Funes Noppen nació en Como (Italia), es licenciada en Ciencias Políticas y Diplomáticas (Universidad Libre de Bruselas), ingresó en la carrera del Servicio Exterior el 1° de febrero de 1973.

De septiembre de 2007 a enero de 2009 estuvo a cargo de la Embajada en Viena, conjuntamente acreditada en Bosnia y Herzegovina, y es representante permanente ante Naciones Unidas.

La Asociación Belga de Villaguay invita a la comunidad a hacerse presente en esta tan importante visita.

16:00 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook | |

28-10-09

VIA op bootbezoek

De boot 'De stad Amsterdam' is eergisteren aangemeerd in Buenos Aires. Zij doen de reis van Darwin opnieuw en hebben al een groot deel van de wereld afgereist. Je kan het programma, georganiseerd door de VRT en VPRO volgen via hun website.

Enkele Belgen gingen deze morgen een kijkje nemen en vonden bij toeval Dirk Draulans die met hen meereist op het dek. Een heel aangename ontmoeting.

100_1589

Een praatje met de kapitein

100_1602

Interessant relaas van Dirk Draulans

100_1601

De schippers aan het roer

100_1605

Links om het Beagle project te volgen:

In het kielzog van de Beagle

De klipper 'De stad Amsterdam'

Uitzendingen Beagle VPRO

18:52 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | |

18-10-09

Fundacion Patagonista

GetAttachment.aspx


De grote tentoonstelling van de Belgische artisten die geïnspireerd werden door Patagonië is in het land. Vanaf 29 oktober zal de tentoonstelling dagelijks te bezoeken zijn in CCBorges, shopping Galeria Pacifico. Naast plastische en beeldende kunstwerken zijn er ook twee muzikale nocturnes. De tentoonstelling geeft u een eigenzinnige kijk op Patagonië, de mystieke en ongerepte regio op het einde van de wereld.

AUT-peremans

Dree Peremans was lid van het eerste uur van het Brabants Etnografisch Instituut en de volksmuziekgroep De Vlier, werkte mee aan de eerste twee elpees bij Alpha. Hij begon bij omroep Brabant met als specialisatie: volksmuziek/folk in '69. De jaren '70 was hij regisseur-omroeper bij de BRT, radio 1 en presentator van programma's als Strip-avond, Kramiek en middagmagazine.  Hij was ook de bezieler van en zanger/muzikant bij groep 1544, genoemd naar de publicatiedatum van het Antwerps Liedboek, de eerste gedrukte verzameling nederlandstalige volksliederen, uitgegeven in Antwerpen in 1544. Tussen '80 en 2002 was hij producer lichte muziek bij radio 1, eerste bij 'Het vermoeden' en later met eigen programma's als 'De Groote Boodschap' en het 'Einde van de Wereld'. Dit laatste programma was helemaal zijn concept en productie.

Naast radio deed Dree ook nog verschillende platen- en theaterproducties zoals de Islandsuite, 'Wat lijdt den zeeman al verdriet', Vivelegeus (op CD) 'Het zwarte goud' (op CD), 'De Liedboeken' (twee cd's gewijd aan het werk van Edmond de Coussemaker en Jan Frans Willems, nieuwe cd's in voorbereiging gewijd aan Lootens & Feys, Tasseel & Blyau, Jan Bols, Florimond van Duyse,...). Ook was hij in die jaren lid van de werkgroep 'folk' bij de European Broadcasting Union in Genève. Eind jaren tachtig en tijdens de jaren negentig producer van diverse platen/cd's van Wannes van de Velde, Dirk van Esbroeck, Catherine Delasalle, Kadril & Patrick Riguelle, Mark Hauman, Koen de Cauter, Kolinda,... Hij maakte verschillende radiodocumentaries over ondermeer de Ijslandsvisserij, de steenkoolgeschiedenis, Jan Frans Willems, Antarctica...

9789064453427

Hij schreeft in 1992 voor 'het einde van de wereld' een reeks gedichten over de Schelde en deburteert in 1994 met 'Verhalen uit de Encyclopedia Patagonica' uitgegeven bij Globe, daarna volgde deel 2. Hij schreef 'Sprookjes van het einde van de wereld', een eerste bundeling eigenzinnige versies van allerhande sprookjes en volksverhalen. In 1997 volgt deel 2: 'de vrouw die winden liet'. In 1998 verschijnt deel 3 van de Encyclopedia Patagonica: 'Ga (n)ooit naar Antarctica'. In 1999 was er de eenakter 'Drie koningen in Patagonië' voor het alibicollectief van Pat van Hemelrijck.

Hij schreef voor De Standaard elke week de rubriek 'nog lang en gelukkig' in 1999 tot 2000. In 2000 verscheen bij Lannoo 'Tierra del Fuego' een fotoboek van Patrick Bollen met een 'kleine geschiedenis van Vuurland' ook in het Engels uitgegeven. Sinds 2002 is hij lid van de beheerraad van vzw Dranouter, deed voor hen ook research voor hun permanente tentoonstelling over folk en was coproducent van Thalassa, een programma met liederen over de zee i.s.m Rum en Lais. In oktober 2006 publiceerde hij 'Naar de bronnen van de folk' bij uitgeverij EPO. Hij is tenslotte stichtend voorzitter voor het leven van de onvolprezen Fundación Patagonista. -bron: Uitgeverij EPO-

"Ik hou van alle vrouwen, mijn hart is veel te groot. Daar ben ik mee geboren, daar ga ik ook mee dood." zo begint een lied van de muziekgroep Rum, de voorloper van de Vlaamse folkmuziek. Van die groep was Dirk van Esbroeck het boegbeeld.

Vandaag is volksmuziek heel gewoon. Studenten laten hun voeten wapperen tijdens een boombal, het Eurovisiesongfestival zit tjokvol folkinvloeden en een groep als Laïs scheert hoge toppen. Het begin van die belangstelling vinden we in de jaren zestig. In Europa ontstaan her en der folkfestivals. Bij de vlaamse deelnemers zitten onder meer Walter De Buck, Wannes van de Velde, 't Kliekske en Rum. Bij de groep Rum zit ook Dirk van Esbroeck. Zij halen oude Vlaamse volksliederen uit het vergeetboek en staan bekend om hun rauwe manier van zingen. Helemaal anders dan de romantische gepolijste arrangementen die men in die periode op de radio en de Vlaamse podia kon horen. Rum brengt de oude liederen zoals ze klonken uit de mond van de volksmens, en niet zoals muziekhistorici ze mooi vinden.

Na Rum begint Dirk samen met de Argentijnse gitaris Juan Masondo bij voorkeur Argentijnse muziek. Voor Van Esbroeck is dat een normale evolutie. Met zijn ouders heeft hij zijn jeugd in Argentinië doorgebracht. In een dorpje waar een oom van hem woonde. Op 130 km van Buenos Aires en met niet eens verharde straten. De liefde voor muziek erft hij van zijn ouders. Tijdens hun trip naar Argentinië moeten ze bijna al hun reisgeld ophoesten om de invoerrechten voor hun vleugelpiano te kunnen betalen. Argentinië en muziek maken zo'n indruk op Van Esbroeck dat hij er nooit meer van los komt.

Ook zet hij gedichten van Pablo Neruda en Federico Garcia Lorca op muziek. Hij schrijft voor het I Fiamminghi-orkest en werkt samen met dichters als Geert van Istendael.

En nu is de Fundacion Patagonista in Buenos Aires aangekomen.

Om een overzicht te geven van wat de tentoonstelling inhoudt en om nog veel meer te vertellen wat de tentoonstelling echt betekent, is Dhr. Peremans bereid om een avond te komen vertellen in Via via voor VIA.


U bent bij deze allemaal uitgenodigd op vrijdag 30 oktober om 20u.

Na de uiteenzetting zal er nog ruim de tijd zijn om met Dhr. Peremans na te praten. Ook is er een mogelijkheid om een geleid bezoek te organiseren voor diegene die geïnteresseerd zijn, ook dat zal die avond gepland worden.

Weer een avond die u zeker niet mag missen.

Fundacion Patagonista verwacht u met open armen.

Meer lezen over de data van de nocturnes

06:32 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

17-10-09

Getuigenissen van Belgen in Argentinië

We werden uitgenodigd door living in Argentina om een getuigenis te schrijven over het leven hier of hoe en waarom we hier zijn terechtgekomen. Wie zich geroepen voelt mag altijd contact opnemen met Julie Landart, julielandart@hotmail.fr. Dit kan in het Frans, Spaans of Engels, Nederlands ging ze misschien wel eens leren, want ze is nieuwsgierig naar onze taal. Aangezien ons land nog niet vertegenwoordigd is in deze rubriek, vroeg ze ons om pen en papier boven te halen en ons eens te laten gaan.

Verder staan er in de site living in Argentina, de link staat in de linker kolom, nuttige tips over het leven hier en een uitgebreide cultuuragenda.

Veel lees- en schrijfplezier!

 

 

18:41 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | |

16-10-09

Colonia Belga in Argentinie

Gacetilla de prensa                               Asociación Belga de Villaguay                                                          

  Villaguay 16 de octubre de 2009.

 

De acuerdo a la invitación pública cursada con anterioridad a toda la colectividad belga, se llevó a cabo en el Instituto la Inmaculada el día jueves 15 de octubre a las 20.00 hs, una reunión donde se hicieron presentes miembros de la colectividad para dejar conformada la Comisión Directiva de la Asociación Belga de Villaguay (en formación).

Después de proponer varios candidatos y por medio de una votación se determinó la primer Comisión Directiva conformada de la siguiente forma:

Presidente: Abel Arturo Verbauwede-

Vicepresidente: Gladis María Den Dauw –

Secretaria: María Gabriela Lencina Den Dauw -

Tesorera: Liliana Elba Lizasoain –

Vocales:

Claudio Borjas-

 Jorge Luis Torres-

Diego Alberto Rodriguez Devetter-

Sergio Fabián Den Dauw-

Alberto José De Grave –

Lilia Marina Den Dauw –

Alejandro Cesar Federico Devetter –

Gabriela Rufina Alvarez de Hoet

Roberto Nestor De Clercq –

Gladis María Den Dauw –

Presidente Honorario: Eriberto Walter Devetter

 

El objetivo central de la Asociación es el de realizar acciones de interés general que se concretan en los fines siguientes:

 

a) Nuclear a los inmigrantes belgas, sus cónyuges y descendientes.

 

b) Difundir la cultura belga en general y en particular la flamenca y valona en sus aspectos tradicionales, históricos, lingüísticos, económicos, productivos y turísticos.

 

c) Actuar como órgano de consulta y de integración ante las autoridades del Reino de Bélgica, las autoridades locales y otros entes, para lograr la eficaz tutela de sus asociados.

 

d) Favorecer el intercambio de experiencias, estudiar los problemas comunes con las demás Asociaciones belgas del país y del mundo con el fin de lograr soluciones que permitan a la Asociación Belga de Villaguay cumplir con la mayor eficacia sus propios objetivos.

 

e) Promover el desarrollo profesional y cultural de los belgas y sus descendientes, poniendo especial atención en sus familiares, cónyuges y descendientes.

 

f) Ocuparse de que en el futuro la sede social pueda constituir en el plano cultural, recreativo y deportivo, un lugar de encuentro de ciudadanos belgas y sus descendientes.

 

g) Asistir a los ciudadanos belgas residentes en Villaguay, para orientarlos en gestiones de carácter social.

 

h) Colaborar con Instituciones locales.

 

i) Permitir la integración de la colectividad belga con otras colectividades.

 

Cabe destacar que es la primer Asociación Belga con miras a obtener la personería jurídica y que de ahora en más los belgas y sus descendientes de Villaguay se verán representados en dicha institución.

 

23:27 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

10-10-09

Dia de las culturas

12 oktober is de dag van Colombus. De dag dat hij voet aan wal zette in het Amerikaanse continent. Dat wordt uitbundig gevierd in Zuid-Amerika. In het Noordelijke deel van Amerika komen er nu tegenstemmen op. De traditie om zijn overtocht van 1492 te vieren heeft daar nu meer tegenstroom dan Columbus zelf ooit ervaren heeft op zijn reis.

Hier wordt die dag ook de dag van het ras genoemd, voor mij een rare naam, maar hier heel gewoon. En op 12 oktober zal er naar oude traditie hier en daar ook wel een parade gehouden worden in Argentinie.

In Filadelfia is de jaarlijkse Columbus-dag parade afgelast. De Brown university heeft de verlofdag hernoemd tot: Fall Weekend. Dit is het resultaat van een campagne van de Native American's aldaar. Deze beweging was ertegen om een man die de slavenhandel geholpen heeft, te vieren.


[Christopher Columbus]

Christopher Columbus

In heel Noord-Amerika is er nu een oproep om de dag dat deze avonturier voet zette op de nieuwe wereld, te schrappen van de feestkalender. Om de verlofdag toch niet te verliezen hebben ze er in Tennessee iets op gevonden. Zij zetten een extra dag na Thanksgiving, zodat de mensen 4 dagen vrij hebben.

In Californie is Columbus dag een van de twee niet betaalde verlofdagen, dit paste beter in de besparingsplannen van de goeverneur aldaar: Arnold Schwarzenegger. In Washington DC werd de verlofdag ook afgeblazen, zodat de senatoren verder kunnen werken aan het gezondheidplan.

Colombusdag valt ook erg ongelegen. Het valt midden tussen de zomervakantie en de kerstvakantie en de Amerikanen hebben liever meer verlof rond kerstmis dan ergens een dag tussen in, in oktober. In vele bedrijven is het dus toegelaten om een 'holiday swapping' te doen en de mensen kiezen deze verlofdag op 1 januari. De reden die wordt aangehaald is dat de mensen het recht krijgen om hun verlofdagen flexibeler te kiezen en is niet 'echt' tegen Colombus gericht, zo verklaart Jim Hyatt, een Amerikaanse burgemeester van Calimesa, Californie.

Colombusdag is een verlofdag van lagere categorie, de meeste bedrijven willen zeker niet flexibel zijn met religieuze verlofdagen, daarom kozen ze voor deze viering als holiday-swapping day.

In Denver zijn er verschillende arrestaties verricht van Amerikaanse Indianen die protesteerden tegen de viering van deze dag. De verlofdag werd ingeroepen in 1968 door het congres. Dat jaar werden er ook andere verlofdagen flexibel opgesteld, allemaal op een maandag, zodat de mensen een lang weekeinde zouden hebben: Colombusdag op de tweede maandag van oktober, Memorial day, Veteran's day en de Washington's Birthday werden ook naar een maandag geschoven.

Volgens de 'ridders van Colombus' een groep gesticht in 1882 is deze dag een eervolle dag die moet gevierd worden.

In Ohio was Colombus dag steeds een groot feest, de laatste jaren slabbakte het meer en meer. De organisatoren zeggen dat dat komt door de tegenwerking van de stad, wat de stad dan weer tegenspreekt: 'Er is gewoon geen interesse meer voor en als de mensen iets willen doen, zoals in dit geval de Italiaanse gemeenschap, mogen zij altijd een project indienen. De stad kiest geen kant.' zo luidt het officieel.

In NY city is het wel nog een groot feest. Er zal een parade gehouden worden en ook de beurs zal die dag gesloten zijn.

Maar in 22 andere staten is het geen officiele verlofdag en ligt de dag onder zwaar vuur. De Native Amerikanen willen van deze feestdag af, zij ijveren wel voor een feestdag ter ere van de indianen. 'Als de Italianen zo willen vasthouden aan hun dag, kunnen ze die gerust op een andere datum zetten en het een andere naam geven' klinkt het bij hen. Anderen willen het dan weer de 'native peoples day' noemen. In Zuid-Amerika wordt het ook wel 'rassendag' genoemd of 'de dag van de migranten'. Op deze dag worden al de verschillende migranten geeerd en wordt vooral de vreedzame pluristische samenleving in de bloemetjes gezet.

Toch zijn er nog aanhangers van de Colombus dag. Zij willen niet dat deze dag het zeegat uitvaart naar vergeten oorden. "Deze ontdekkingsreiziger heeft vele gevaren moedig getrotseerd om dit nieuwe continent te ontdekken dat aan vele migranten de kans gaf om een nieuwe en vrijer leven te leiden. Hij is niet schuldig aan de moord van indianen, dat kwam later opgang, eerst door de Spanjaarden, daarna door de nieuwe migranten. De ontdekkingsreiziger zelf heeft hierin weinig te zien."

Het is vooral de Italiaanse gemeenschap dat voorstander is van deze dag, aangezien Colombus van Italiaanse afkomst was.
Reiko Koyama, de activist van de Brown University tegen Colombusdag, zegt dat de acties niet tegen de Italiaanse gemeenschap gericht is, wel tegen de persoon zelf: Colombus, dus.


In Zuid-Amerika staan ze op dit vlak en in deze discussie al een stap verder. De dag wordt: Dag van het ras genoemd. Ook in Spanje is deze dag een verlofdag. Faustino Rodriguez-San Pedro, president van de Unie Ibero-Americana heeft deze dag gekozen om de band tussen al de Spaanssprekenden te vieren, in 1913. Deze dag was de aankomst van Colombus en het was ook de dag van de vereniging van de native amerikanen met het land Spanje, de introductie van de taal en de cultuur in het nieuwe continent, Zuid-Amerika.

12oct_3

In 1917 werd de feestdag ingevoerd in Argentinie, dit om een front te vormen van de Spaanse gemeenschap tegen de Engelstalige in de Verenigde Staten. Tegenwoordig is het een feest tegen discriminatie en rassenhaat en heet het nu officieel: de dag van de diversiteit van de culturen in Amerika.

new_big_422

In Venezuela kwam de dag er in 1921 en wordt nu 'De dag van de resitentie van de inheemse bevolking' genoemd (sinds 2002).

In Chili heet het: 'de dag van de ontdekking van de twee werelden'


1012A00301_5

In Mexico vieren ze dit feest sinds 1928 en herdenken ze de vermenging van de indiaanse bevolking met de nieuwe migranten.

In Uruguay : 'Dag van de Amerika's'

In Costa Rica is het officieel sinds 1968 : de dag van de ontdekking van het ras, nu herdoopt tot: De dag van 'de culturen waarop de Spaanse- inheemse en Afrikaans-caraibische cultuur' wordt geeerd.


12deOctubre-1

12 oktober identificeer je !

 

 

21:02 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

08-10-09

Belgas inspirados por Patagonia

Arte contemporaneo belga inspirado en la Patagonia.


belgica web3



Sobre la creación de la Fundación Patagonista
Era un día de septiembre de 1989 y otoño en la vieja Europa. En Bruselas se pueden dar estos días de verano indio, una baja luz transparente y un calor agradable. Yo estaba sentado con Dirk Van Esbroeck, y nuestros pensamientos flotaban automáticamente hacia la Patagonia. Dirk pasó gran parte de su juventud en Argentina y yo había leído tanto sobre el tema que cada noche ansiaba irme para allá. Desafortunadamente, la Patagonia estaba demasiado lejos y era demasiado cara en ese entonces. Así que nos tuvimos que consolar con la Patagonia de la fantasía, un sueño que algún día se haría realidad. Para mantener vivo aquel sueño creamos ‘La Fundación Patagonista’.
La fundación sería nuestra arma contra el tedio de la existencia, sería nuestro jardín de fantasías. Buscamos y encontramos hermanos espirituales que nos ayudaron a crear la Patagonia virtual con música, poesía e imágenes. Luk Tegenbos, pintor y dibujante, se arremangó para, con varios colegas y estudiantes, empezar a crear y recopilar las obras que formarían parte de la colección permanente.
¿Cuál es la idea detrás de todo esto? Patagonia, un país inmenso, un lugar donde todo es posible, el país del hombre libre, un país lleno de fantasía.
La colección se expande y se expone con regularidad en museos. Las muestras – que generalmente se dan fuera del circuito tradicional de arte – se han vuelto un evento alternativo que atrae muchos espectadores en Bélgica. Como en el verano del 2003 en Gante y del 2004 en Bruselas, acudieron a las muestras miles de visitantes.
Es difícil encontrar una buena definición del contenido temático. Pinguinos del lejano sur, los vientos patagónicos incesantes, el vacío del paisaje, el guiño de la naturaleza, el fin del mundo, el sueño de un reino, la música del omnipresente ukulele, la carcajada por un chiste que nunca se terminó de contar, un vuelco inesperado, la exageración de lo banal, la banalización de la grandeza, héroes de un comic, … todo eso está.
Quién visita una muestra como esta lo tiene que hacer sin prejuicios, se debe dejar llevar por el entorno a veces absurdo. Nunca preguntes por qué ya que a esta pregunta la única respuesta puede ser por eso. El humor tiene su propia lógica y no va con la filosofía. Al fin y al cabo, la seriedad de la vida resulta ser la única broma en este planeta, un planeta que para nosotros desde hace mucho años se llama simplemente Patagonia. Este lugar existe en el mapa mundi, podríamos ir si quisiéramos. Iremos cuando se nos dé la oportunidad, pero antes de todo existe un sueño que surgió en un otoño, un milagro de una hoja caída.

En nombre de la Fundación Patagonista
Dree Peeremans
Presidente fundador para la vida.

Presentado por: Fundación Patagonista (Bélgica)

Auspicia: Embajada de Bélgica / Embajada Argentina en Bélgica.
Sponsors: Brussels - Capital Region / Jan de Nul / Vlamingen in de wereld / JOKER.



Inauguración: 28/10 l Cierre: 18/11

En el marco de la muestra
“Bruselas, Bélgica en Buenos Aires” l
a FUNDACION PATAGONISTA presenta 3 nocturnos:

MARTES 3 de noviembre a las 19 hs. (en la sala Berni)

• Alibi colectivo presenta su teatro de curiosidades con:
Pat Van Hemelrijck, Max Vandervorst y Frédéric Lejunter.
• Alibi production. Una cantastory, a sung strip cartoon with:
Frédéric Le Junter /Max Vandervorst /Pat Van Hemelrijck
Colectivo Alibi produce verdadera música con ayuda de objetos viejos casi inútiles y tirados a la basura. Estos objetos se transforman en objetos con valor artístico para ser utilizados en un contexto distinto.

The making of
¿Qué buscas aquí
en el mercado de pulga?
Un libro, un recuerdo
algo divertido?

Un mercado de pulgas, tres vendedores y sus comercios de segunda mano. De repente el mundo deja de girar. Una voz tranquiliza el público. Todos quienes encuentran una silla se sientan. Los comerciantes se encargan de entretener a la gente y deciden utilizar los materiales en torno para hacer una especie de película.

What are you looking for
here on the flea market?
A book, a souvenir,
something amusing?

A flea market, three dealers with their secondhand goods. Until suddenly the world stops turning. A voice urges them to remain calm, the audience takes its place on every available seat. The secondhand dealers take it upon themselves to amuse and entertain the people while waiting for what is to come, and they decide to make a sort of film with all the goods around them.

• Juan Masondo y Carlos Díaz
Canciones y música instrumental de Argentina y Bélgica.


JUEVES 5 de noviembre a las 19 hs: (auditorio Bioy Casares)

• El Museo Ukulógico - Luk Tegenbos, Peter Van Eyck y Max Vandervorst – junto a Juan Masondo, y Carlos Díaz.
Los miembros del Museo Ukulógico Luk Tegenbos, Peter Van Eyck y Max Vandervorst, ya hace más de 15 años que construyen sus propios ukuleles, ¡excepcionalmente raros!
Muestran el uso de sus creaciones en un acto con mucho sentido del humor en sus interpretaciones de canciones.
Para su presentación en Centro Cultural Borges, el conjunto contará con la participación de dos músicos argentinos, Juan Masondo y Carlos Díaz.

Dos verdaderos argentinos llegaron, a través de todo tipo de desvíos a Bélgica.
Juan Masondo (Córdoba) vino a Bruselas para perfeccionar sus estudios de ingeniería agrícola. Por suerte, para nosotros, trajo su guitarra y las canciones que había aprendido de su padre. En Bélgica, durante los años 1970 se encontró con el cantante Dirk Van Esbroeck y juntos trabajaron con la música hasta la muerte de Dirk en el año 2007. El dúo descubrió en Bélgica al maestro - bandoneonista Alfredo Marcucci (Buenos Aires), sobrino del ilustre Carlos Marcucci. Argentinos en el exterior parecen encontrarse bastante fácil.
Carlos Díaz (Río Gallegos) es uno de los muchos amigos que encuentra su camino inspirado en las obras del entrañable Dirk Van Esbroeck.
El projecto “Patagón, Patagonia!" con historias y canciones, fue la última producción en la que todos tocaron juntos.
Hoy en día, es destacada la colaboración de Carlos Díaz y Juan Masondo con la Fundación Patagonista, y sus conciertos durante las fiestas musicales de la fundación son imprescindibles.

belgica web3

17:46 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | |

Bossa Nova festival

Van 15 tot 18 oktober en 22 tot 25 oktober is dit festival gratis en open voor iedereen, dit in het Centro Cultural de Sur, Av Caseros 1750.

Lees meer

viva-a-bossa-nova

 

02:48 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

07-10-09

Aanmeldingsformulier

dyn008_small150_243_66_jpeg_2650375_0bdb554a2c1abcce3af1f732c4355ddc

VIW vraagt of jullie dit formulier willen invullen om zo hun lijsten van de Vlamingen elders up to date te houden.

Het aanmeldingsformulie verschijnt als je drukt op het logo.

Met vriendelijke groeten

Rein Remaut

Moesten jullie nog Vlamingen kennen die nog niet in de emaillijst zitten, willen jullie dit berichtje dan doorsturen ?

18:33 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook | |

06-10-09

200 jaar Argentinie

De feestelijkheden zijn dit weekeinde geopend door een prachtig licht en muziekspel in het centrum van de stad. De scene was het unieke Palacio Barolo, art deco gebouw dat nog in zijn originele staat is en met zorg is gerestaureerd.

20051127150242_palacio_barolo

Het was een geweldig schouwspel opgeluisterd door een jonge Argentijnse pianist, Horacio Lavandera, en een tot in de puntjes verzorgd lichtspel op de gevel van het gebouw. Het was het startsein van de opening van de agenda van 'programa puertas del Bicentenario', evenementen die de stad zal organiseren in het teken van het 200 jarige bestaan van dit land. De 25ste van elke maand, vanaf nu, zal de vuurtoren terug worden aangestoken en over de hemel van de stad schijnen.

1925001-1


Het gebouw, Palacio Barolo, werd in 1923 ingehuldigd en gedurende de 12 daaropvolgende jaren, was het het hoogste gebouw van Latijns Amerika. Net zoals Parijs de lichtstad is van Europa, wil Buenos Aires de lichtstad zijn van dit continent. Veel evenementen zullen dus in het 'licht' staat van 'licht' waarbij je vooral niet mag denken dat ze er 'licht' zullen overgaan.

Agenda 200 años en BA

Mientras el sol va cayendo sobre nuestras cabezas, de regreso a casa, algo nos dice que la noche está por asomar... faroles, carteles, autos, todo se ilumina al paso de todo aquel, que de forma inquietante, busca un refugio: unos entregándose a las penumbras que proponen la intimidad de la noche y sus interiores, otros escapándole a la oscuridad, en los teatros, cines, restaurantes, apoderándose de ese profundo encanto de las luces nocturnas para convertir todo en una fiesta. En una fiesta en donde la luz de la noche es la verdadera protagonista, en donde la magia asalta a cada uno de nosotros seduciéndonos e invitándonos a participar de ella. Es en la calle donde ha!
y que estar para que ese magnetismo no se pierda.
Más tarde o temprano, la magia de la noche, de lo permitido, de lo oculto, cesa, para darle paso a otro escenario, a otro encandilamiento, tan necesario como reconfortante: las luces que emanan de las máquinas, del fuego de los hornos del panadero, o las chispas del tren sobre las vías, o las que se cuelan por entre las ventanillas del vagón; las luces del progreso esperado, ansiado, imaginado, un progreso que nos acompañará nuevamente a caminar hacia el otro sol, el sol de la noche; al paso de la luz de cada farola.

DSCN8460(2)

foto Luc Verhaegen

 

Aan de rechterkant van de pagina staan nog links naar evenementen, moest iemand iets vernemen dat de moeite is, geef je dan een seintje? Bedankt

01:07 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

01-10-09

Tango cultureel erfgoed

De culturele organisatie van de VN, Unesco, besloot woensdag dat de Tango cultureel erfgoed is. 400 experten, in een meeting in Abu Dhabi, bestudeerden 100den kandidaten en erkenden dat de dans en zijn lyrische teksten moeten bewaard blijven. De Tango verpersoonlijkt de culturele identiteit van een streek die de hele wereld kan bekoren. In het teken van de diversiteit is vooral de dialoog die deze kunstvorm aanbiedt, belangrijk.

Het Carnaval van Zwarten en Blanken, typisch voor Colombia is ook op de lijst van traditionele culturen opgenomen en moet nu bewaard blijven voor de toekomstige generatie over heel de wereld.

300px-Taita_Carnaval_2010

Dit carnaval is het belangrijkste en grootste feest in het zuiden van Colombia. Het wordt gevierd in de eerste week van januari samen met de drie koningen. Het werd voor het eerst terug ingevoerd in 1912, dit om de vriendschap tussen de mensen te vieren. De kreet: "leve de zwarten, leve de blanken" hoort men in de straten. De mensen worden met witte poeder bestuift.





De Tango

De tango is ontstaan, volgens velen, in de wijken van de havenarbeiders in Buenos Aires en Montevideo (Uruguay) in het begin van de 20ste eeuw. Deze sensuele dans is vooral bekend om zijn ingewikkeld en geraffineerde benenwerk. De muziek groeide van straatmuziek uit tot echte concertmuziek. Het is synomiem voor latijnse passie. De dans en de muziek ontstond uit de mixed van europese migranten en  zwarte slaven die in deze havens aanmeerden. Het kreeg door de jaren heen een eigen culturele identiteit, eigen aan de streek rond de rivier Rio de la Plata, vandaar de naam: Tango rioplatense.

Tango is niet alleen de dans, het is een samenspel van de muziek, met zijn typische instrumenten, de tekst, met zijn eigen taal: het lumfardo, en de dans. Tango verpersoonlijkt de ontwikkeling van de streek aan de oevers van de Rio de la Plata. Het geeft een overzicht van zijn geschiedenis en van zijn culturele vorming. Nog steeds houdt het heel veel mensen in zijn ban, van jong tot oud, van latino tot in Japan.

Voor de UNESCO brengt de tango de wereld bij elkaar, zonder aan culturele identiteit te verliezen, dit is een belangrijk criterium om in de lijst te worden opgenomen:

- originaliteit

- eigen aan de streek zijn

- eigen karakter kunnen doordrukken in andere culturen

- positief bijdragen aan de wereldcultuur


Tango is meer dan een 'volksdans' uit een streek, het IS de streek, het is de adem die door Buenos Aires waait, het is de passie van mensen die hun cultuur en geschiedenis willen doorgeven aan de volgende generatie, tango is een manier van leven, een manier van zijn.

tango_corazon_l

14:36 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

30-09-09

Popcorn avond

popcorn

 

In de kroniek van de Vlaamse film, toont de bib in samenwerking met Wim de film

MIRA

Mira is een Nederlands-Belgische film uit 1971 van Fons Rademakers. Het verhaal is gebaseerd op het boek De teleurgang van den Waterhoek van Stijn Streuvels en tot scenario bewerkt door Rademakers' vaste filmscenarist Hugo Claus en Magda Reypens. In Vlaanderen werd voor de titel de naam Mira of de teloorgang van de Waterhoek gekozen.

Het gehucht Waterhoek lijkt uit het isolement gehaald door de aanbouw van een brug die naar de Schelde moet leiden. Op de achtergrond ziet men hoe de dorpelingen hier mee omgaan. Ook het liefdesrelaas van de boerin Mira wordt gevolgd. Ze moet de keuze maken uit twee jongemannen, Lander of Maurice.

mira

Iedereen welkom op 6 oktober, een dinsdag, om 20.14.

Het voorwoord zal zoals gebruikelijk door Wim gegeven worden, zeker nu, nu deze film over zijn 'roots' gaat.

Via via, Chile 324 San Telmo

Inschrijven: reincastle@hotmail.com

14:29 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

22-09-09

Belgen in Argentinie

Diario El Pueblo.VillaguayEstimados amigos, resumiendo un poco, vean el archivo adjunto.
Creo que fue una
buena idea hacer llegar a "Huellas Flamencas" al Palacio Real de Bruselas para que se conozca la historia de los Inmigrantes Belgas de Villaguay.
Pienso sinceramente que nuestro patrimonio cultural "debe" rescatarse, preservarse y difundirse.
Muchas gracias a todos los que están conmigo en esta tarea colaborando de alguna manera en la difusión de la historia de los Belgas de Villaguay.
Saludos y gracias!!!!
 
 
Vriendelijke groeten.
María Gabriela Lencina Den Dauw
www.coloniasbelgas.com.ar

 

22:28 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

20-09-09

Poppentheater en bezoek vanuit Belgie

De vergadering van 19 september werd heel schattig geopend. We hadden indianen op bezoek, sneeuw en wandelende bomen. Ook al zei Heleen heel overtuigend dat bomen echt niet kunnen wandelen, bleef de mystieke sfeer even voor twijfel over haar woorden zorgen.

Imagen 004

Daarna werden we weer op de grond gezet door Mike, een vrijwilligerswerker.

Imagen 013Imagen 012Imagen 011

Hij komt een maand in BA werken in publieke scholen. In Belgie werkt hij voor de VUB en vangt hij buitenlandse studenten op die een beurs hebben om in Brussel te studeren. Vooral met de Peruanen heeft hij te doen, zij zijn na een paar weken in het grauwe Brussel aan een depressie toe. Dit niet door het mistige en koude weer, wel omdat er geen keuze is in de aardappelen, zij missen vooral hun gevarieerde soorten schatjes van patatjes.

De vergadering was geslaagd en dit door al wie aanwezig was.

Bedankt Mike voor je uitleg en je tijd, bedankt Katlijn, Juan en Gaëlle voor het prachtige poppentheater, bedankt Heleen om ons terug naar de werkelijkheid te halen en ons weer met onze wortels in de grond te planten, bedankt iedereen die er was en bedankt Juan, fotograaf van dienst.

Nog wat sfeerbeelden:

Imagen 003Imagen 004Imagen 006

Over schatjes van patatjes gesproken.

Imagen 010Imagen 002

Mike Dilien zei ook nog dat als er mensen zijn die kinderen hebben die naar België willen komen studeren, ze altijd met hem contact mogen opnemen. Nu gaat hij terug voltijds studeren, maar hij heeft een schat aan info. Zijn emailadres kan je bij mij altijd krijgen.


15:11 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

19-09-09

Cursus Spaans voor beginners

docente2

 

¡Bravo! ¡¡ Muy Bien!!

SPAANS VOOR NEDERLANDSTALIGEN IN BSAS

- Persoonlijke aanpak

- Professionele lerares

- Ideaal voor beginners

Contact: Veerlemolenaers@hotmail.com

tux-teacher

01:22 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

16-09-09

Appartement te huur in BA

Ik ben Veerle en woon al een 5-tal jaar in BsAs. In januari, februari en maart 2010 zou ik graag mijn appartement verhuren omdat ik dan in België en op reis ben. Mijn vraag is of jullie iemand kennen (vrienden, studenten, toeristen, familieleden die op bezoek komen,...) die het zou willen huren voor die maanden.

Het is een gemeubeld appartement met 'dos ambientes' in Barrio Norte in Paraguay 2988. De prijs is te bespreken en is ‘alles inbegrepen’: internet, telefoon, gas, elektriciteit, expensas,...

Je kan me mailen of bellen indien je iemand zou kennen die hierin geïnteresseerd is. Mijn gegevens vind je hieronder.

Alvast hartelijk dank! Het zou voor mij een enorme hulp zijn!

veerlemolenaers@hotmail.com

tel. 0054 11 4961 4779

cel. 0054 911 15 5812 3738

dyn006_original_800_534_jpeg_2650375_0c57d1a9f78999bda1e33a2333b7527c

15:19 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

15-09-09

VIW

 

 

Onlangs vroeg VIW uw medewerking inzake een onderzoek naar ‘de rol van uitgeweken Vlamingen in de Publieksdiplomatie van Internationaal Vlaanderen’. Deze interne bevraging werd in een document verwerkt en intussen overgemaakt aan onze Vlaamse beleidsmakers.

In bijlage vindt u het document: memorandum ‘Publieksdiplomatie’. VIW wilt u hierbij nogmaals hartelijk danken voor uw getoonde inzet.

Met vriendelijke groeten uit Brussel,

Ann Bettens

VIW brengt Vlamingen thuis in de wereld. De Wereld, ons dorp. Het decor en de achtergrond van Vlamingen in de Wereld anno 2009 is de wijzigende emigratie. Omwille van de mobiliteit en van de uitgebreide telecommunicatiemiddelen is effectieve migratie minder noodzakelijk dan vroeger. De gevolgen zijn ook minder gevoelig. Er wordt vaker en sneller internationaal gependeld. VIW ontfermt zich zowel om de landgenoot die als expat tijdelijk in Dubai verblijft als de emigrant die permanent uitgeweken is naar Australië. VIW zorgt voor de groeiende groep Vlaamse senioren die in het buitenland tijdelijk of permanent hun tenten opslaan. En VIW staat ook klaar om almaar meer jongeren te
helpen buitenlandse ervaring op te doen tijdens of na de studies. Voor Vlamingen in de Wereld als belangenorganisatie zijn ze allemaal even belangrijk. Er wonen naar schatting 250.000 Vlamingen tijdelijk of permanent in het buitenland.
Doelgroepen die meer dan ooit de aandacht verdienen zijn jongeren en vijftigplussers. Jongeren verblijven vaak zeer tijdelijk in het buitenland: als student, onderzoeker, stagiair, werkstudent, expat,... Hun band blijft in ieder geval bestaan. Ze komen binnen een afzienbare tijd terug. Hetzelfde gebeurt met vijftigplussers. Wie aan het eind van zijn loopbaan, als gepensioneerde of overwinteraar, naar het buitenland gaat, verbleef tot driekwart van zijn leven in Vlaanderen. Dan verlies je de band niet meer met het thuisfront.
VIW behoeft vooreerst verankering, een bevestiging van haar opdracht en ambities, en bevestiging van haar missie en rol als organisatie bekommerd om, en gericht op uitgeweken landgenoten. VIW streeft naar excellentie en ziet haar ambities graag geruggensteund door en geschraagd op sterke peilers, vandaar dit memorandum naar een betere inzet van de Stichting Vlamingen in de Wereld.

Spoor 1
Zorgen voor uitgeweken Vlamingen

Dé belangenvereniging voor Vlamingen die in het buitenland wonen, leven en werken

1. Uitbouw van de dienstverlening


Een aanspreekpunt zijn en blijven voor de vertrekkende, terugkerende en/of reeds in het buitenland aanwezige Vlamingen aangaande emigratievraagstukken. Informeren inzake dubbele nationaliteit, pensioenen, stemrecht, onderwijs,…
Meewerken aan en lobbyen voor initiatieven die het leven van onze migrerende Vlamingen vereenvoudigen of rijker maken, zoals beperking van administratieve rompslomp bij verhuizing en vlotte afhandeling van dossiers rond pensioen of sociale zekerheid, voldoende faciliteiten voor onderwijs in het Nederlands, verruiming van het stemrecht en inspraak in Vlaanderen of de bevordering van het vrij verkeer van personen binnen de Europese Unie, evenals het ijveren voor een Europese regelgeving inzake binationale huwelijken en transnationale regels
inzake het familierecht binnen de Europese Unie. VIW is voorstander van een Europese wetgeving hieromtrent.
VIW stelt voor dat de Vlaamse regering rond het vrij verkeer van personen in de EU, initiatieven neemt binnen de termijn dat België EU-voorzitter is. VIW kan de nodige input geven, gesteund door Europeans Throughout The World.


2. Informatiefunctie langs tijdschrift, website en nieuwsbrief


VIW als infodesk en medium om landgenoten op weg te helpen bij hun re)emigratie/expatriatie. Informeren over het sociale vangnet dat wereldwijd bestaat. Het tijdschrift alsook de nieuwsbrief en de website wisselen ervaringen uit.


3. Uitbouw van de netwerkfunctie


Uitgeweken landgenoten of Vlamingen met plannen in die zin met elkaar in contact brengen. De onderlinge communicatie vergemakkelijken door toepassing van diverse nieuwe media. Organiseren van bijeenkomsten voor Vlamingen in het buitenland in synergie met onder meer het netwerk van Flanders Investment & Trade & Club Diaspora, waarvan VIW medeoprichter is.
Stimuleren van culturele initiatieven die het groepsgevoel en de samenhorigheid van de Vlamingen in het buitenland verhogen. Oprichting en ontwikkeling van sociale en maatschappelijke clubs in het buitenland stimuleren en
ondersteunen.

Spoor 2


Zorgen voor Vlaanderen
Speler in het imagoversterkend beleid van het ‘Departement internationaal Vlaanderen’

VIW is binnen Vlaanderen meer dan welke ook dé organisatie die beseft wat het potentieel is van de uitgeweken Vlamingen. Opdat een uitgeweken Vlaming zich positief zou uitlaten over zijn land, moet hij betrokkenheid voelen van zijn land. Betrek hem, laat hem niet vallen. Bied iets aan vanuit Vlaanderen. Het uitgedragen beeld zal in ieder geval positiever kleuren. De deelname aan de internetbevraging in het kader van ‘Vlaanderen in Actie’ werd door de uitgewekenen als zeer positief ervaren.
De uitgeweken landgenoot verspreidt pas een positief imago als hij gewaardeerd wordt. Voor VIW is dit dé invulling van Publieksdiplomatie. De doelstellingen van VIW corresponderen in grote mate met publieksdiplomatie. Wie zich als Vlaming in het buitenland goed in zijn vel voelt, zal zich goed uitlaten over zijn regio.
Een blik op VIW-activiteiten die de band versterken:
- tijdschrift met reportages/dossiers en nuttige informatie voor uitgewekenen en over het Vlaams Buitenlands Beleid
- Stimuleren en ondersteunen van Vlaamse events in het buitenland. Zowel sociaal, cultureel als economisch.
- Organisatie van de VIW-Terugkeerdag, een congres waarop de noden en grieven van uitgewekenen ruim aan bod komen, dankzij de aanwezigheid van de VIW-vertegenwoordigers uit de vier windstreken.
- Organiseren van een meeting of receptie onder de aanwezige landgenoten bij buitenlandse missies van een Vlaams minister.
- Vlamingen in het buitenland betrekken via enquêtes en internetbevragingen. Het onderzoeken van de noden en het consulteren van de mening van de uitgewekenen.
- Vlamingen in het buitenland informeren over het toekomstproject Vlaanderen in Actie, Flanders Today, het Odysseus-programma, en vele andere initiatieven van de Vlaamse regering.

Spoor 3


Zorgen voor het Vlaams talent


Band versterken met de Vlaamse high potentials in het buitenland Vlaanderen kent vele high potentials in het buitenland in zowat alle vakgebieden. Hier zijn heel wat raakpunten met de doelstellingen van het toekomstproject Vlaanderen in Actie. Talentvolle Vlamingen die leven met een internationale geest en zich toespitsen op innovatie in diverse domeinen. ViA-krachtlijnen als innovatie, talent
en internationalisering maken de dienst uit van velen die Vlaanderen vaarwel zegden.
Evenzeer talentvolle jonge Vlamingen warm maken voor en aansproten tot buitenlandse ervaringen. Het in de kijker plaatsen van Erasmusprogramma’s en de diverse beurzen die (hooggeschoolde) Vlamingen de mogelijkheid bieden zich te vervolmaken in het buitenland.
Aandacht besteden aan de programma’s om terug te keren. Zoals het Odysseus-programma.
VIW ondersteunt de internationale dimensie van talentontwikkeling. Talenten, of het nu studenten, professoren of bedrijfsleiders zijn, worden geïnformeerd, in de kijker geplaatst en de lezer wordt aangesproken om in hun voetsporen te treden.
Uitbouw van contacten met de internationale diensten van universiteiten en hogescholen.


Conclusie


Leg de drie sporen naast elkaar en laat ze in een zelfde richting rijden. Een kruisbestuiving tussen wat VIW als haar eigen doelstellingen ziet en het inlossen van overheidsverwachtingen. Het één kan niet zonder het ander.
De uitgeweken landgenoot zal pas een positief imago verspreiden als hij belangrijk gevonden wordt. Vlamingen in de Wereld brengt Vlamingen thuis in de wereld, maar houdt hen ook thuis in Vlaanderen.


Sterke formule voor Vlamingen in de Wereld is noodzaak


Met volgende maatregelen kan VIW wereldwijd beter op weg


1. Om een betere publiekswerving te bekomen
- vraagt VIW effectieve erkenning en ondersteuning door diplomatieke posten in het buitenland
- vraagt VIW medewerking van de Vlaamse gemeentebesturen waar men zich uitschrijft
- hoopt VIW op een structurele en afgeleide samenwerking met de Vlaamse universiteiten
- suggereert VIW een rondetafelconferentie met organisaties betrokken bij het Vlaams Buitenlands Beleid


2. Ter versterking van haar infofunctie
- vraagt VIW nauwere samenwerking met deskundigen en specialisten van de Vlaamse overheid
- vraagt VIW dat het met de noden van de uitgewekenen terecht kan bij de Vlaamse overheid


3. Om een wereldwijd sociaal netwerk uit te bouwen
- vraagt VIW de middelen om met een partner een sociaal netwerk op te zetten (bijvoorbeeld middels het Vlaamse Netlog één netwerk opzetten voor álle Vlamingen)
- vraagt VIW erkenning en ondersteuning voor haar wereldwijd netwerk van vertegenwoordigers


4. Om de band met Vlaanderen te versterken
- vraagt VIW extra middelen om de oplage van haar tijdschrift te verhogen en te verspreiden onder de landgenoten wereldwijd.


5. Ter bevordering van het vrij verkeer van personen binnen Europa
- suggereert VIW dat Vlaanderen hierrond binnen het Belgisch EU-voorzitterschap het initiatief neemt om het verder wegwerken van knelpunten in het ‘Vrij verkeer van personen’ bovenaan de Europese agenda te zetten.


Brussel, Juni 2009

 

20:49 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

10-09-09

Poppentheater

indigenas-mapuches

Heel lang geleden woonde er in het zuiden van Argentinië een stam Mapuche indianen. Het klimaat was er onverbiddelijk en in de winter was de aarde bedekt met een dikke laag sneeuw, toch vonden ze alles wat ze nodig hadden om te overleven.

In de zomer herleefde de natuur en legde de stam een voorraad aan van alles wat ze nodig hadden, behalve zout. Dit gegeerde mineraal vonden ze wel in de zoutmijnen in het Noorden. Daar konden ze enkel naartoe als de wegen niet versperd waren door sneeuw. In de lente trok het opperhoofd Chacayal met zijn mannen naar de mijnen op zoek naar het zout. De vrouwen en kinderen bleven ondertussen in het kamp om te werken terwijl ze op de terugkomst van de mannen wachtten.

Dit is de opening van het verhaal van Katlijn, dat ze zal brengen met haar mesa de teatro (poppentheatertje). Onder begeleiding van originele muziek van de Mapuches zal ze de legende van de Pehuen of Araucania - of in het Nederlands de 'apenverdrietboom' - tot leven brengen.

neuquen_araucaria_nevada

Ook hebben we dezelfde avond een speciale gast helemaal uit België die ons wil komen vertellen over zijn werk. Mike Dilien is een 34-jarige Belg die in september vrijwillgerswerk zal verrichten in Buenos Aires.  Al jaren combineert hij werk met studies en begeleidt hij aan de universiteit in België buitenlandse studenten die in België komen studeren.

Voor zijn studies en/of werk heeft hij al in Spanje, Italië en het Verenigd Koninkrijk verbleven.  "Ik heb echter nog nooit het Oude Continent verlaten!"

Zijn wedervaren met buitenlandse studenten zullen ons waarschijnlijk bekend in de oren klinken, ik ben zeker dat het een boeiende babbel zal worden.



 

Voor de onkosten van het poppentheater - vooral de transportkosten- te dekken en een kleine bijdrage te schenken aan het schooltje waar Katlijn medestichter van is, had ik gedacht aan een inkom van 10$, ook krijgen jullie bij binnenkomst een lotje, na de vertoning zullen er drie cd's verloot worden met de muziek van de Mapuches.

Deze fantastische mooie avond gaat door op 19 september om 20u in Via via, San Telmo, Chile 324. Gelieve op voorhand even een mailtje te sturen om jullie in te schrijven.


13:00 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

03-09-09

De Witte in Buenos Aires

Hallo Iedereen,

Woensdag 2 september, was het onze eerste filmavond. Het was een groots succes, niet alleen door de fantastische film van Robbe De Hert, De Witte, ook door de massale opkomst en de warmte van de aanwezigen. Ik wil hier vooral Wim Van Cauteren bedanken voor de medewerking voor deze geslaagde avond en misschien kunnen we hem warm maken voor een herhaling in oktober. Ook wil ik Via via bedanken voor het hartelijk onthaal en de goede medewerking om van deze avond een geslaagde avond te maken.

Iedereen hartelijk dank voor jullie komst, en hopelijk tot de volgende!

De Witte van 1934

19:57 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

31-08-09

Vraag, zeker lezen!

Hallo Vlamingen!

Ter voorbereiding van een business plan dat ik in het kader van mijn MBA-opleiding aan het uitwerken ben, doe ik een enquête naar de lunchgewoonten van kantoormensen in Buenos Aires.

Indien je in Buenos Aires op een kantoor werkt, zou ik je heel erg dankbaar zijn als je mijn enquête zou kunnen invullen:

http://www.e-encuesta.com/answer.do?testid=4CDzymPUfK4=

En als je het eventueel nog kan doorsturen naar collega's, dan zou dat mijn dag maken :-)

Saludos,

Heleen

19:56 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |