28-08-11

UBA blaast 190 kaarsjes uit

UBA, de universiteit van de staat Argentinië, viert dit jaar zijn 190ste verjaardag. Zij openden hun deuren in 1821 en begonnen dadelijk aan een bewogen geschiedenis. De eerste 6 richtingen waren : literatuur , voorbereiding op de universiteit, Recht, Medicijnen, Exacte wetenschap en theologie. In de eerste helft van de 19de eeuw hadden ze dadelijk te kampen met de onstabiele grondwettelijke periode. Zeker onder Rosas werd de financiele kraan volledig dichtgedraaid en stonden ze aan de rand van de afgrond. Daarna beterde het weer. De universiteit deed een reorganisatie en verrees uit zijn as. De rector van 1852 Juan Maria Gutiérrez was een zegen voor het instituut. Hij moderniseerde in 1862 de afdeling Exacte Wetenschappen.

In 1881 nationaliseerde de universiteit en werd de officiële instantie voor de leerzetels: Exacte Wetenschappen, Medicijnen, Rechten en Sociale Wetenschappen. De enigste kritiek die ze de volgende jaren kregen, was dat ze enkel liberale beroepen onderwezen. Om dat recht te trekken organiseerde ze een nieuwe leerstoel: Filosofie en Letteren. Daarna volgden : dierengeneeskunde, landbouw en economische wetenschappen.

De jaren 1903 en 1905 werden getekend door studentenprotesten die de controle van de staat te indringend vonden. In 1906 werd daarom de statuten veranderd. Een totale universitaire omwenteling kwam er in 1918 en dit vanuit Cordoba. De nieuwe statuten lieten nu de inbreng toe van de studenten en studentenorganisaties. In het begin van de 20ste eeuw groeide de wetenschappelijke werking uit. Dit resulteerde in verschillende Nobelprijzen voor wetenschap, zoals van Bernardo Houssay. In 1921 werd de afdeling 'Onderzoek van historische literatuur van Argentinie' uitgebreid.

De jaren '30 en '40 waren weer een zwarte tijd voor de universiteit. De instabiliteit op politiek vlak had een grote impact op de leerstoelen en de beoordeling van de studenten. Tijdens het presidentschap van Peron kwam er een nieuwe universiteitswet. De belangrijkste verandering was de democratisering van het onderwijs. De universiteiten van de staat werden gratis. Hierdoor kwamen er heel wat meer gevormde mensen bij. Ook de tandartsopleiding en de opleiding van architecten werden faculteiten.

Tijdens de militaire staatsgreep verloor de universiteit zijn autonomie, die ze in de jaren daarna vlug terug won. In 1966  kreeg de universiteit een grote wetenschappelijke impuls, dit door de grote toevloed van studenten. Ook werden de omstreden faculteiten van Psychologie en Sociale wetenschappen ingesteld en uitgebreid. In deze jaren groeide een groot protest tegen de politieke inmenging onder de studenten. Vooral de faculteit van Architecten, filosofie en letteren en Exacte Wetenschap kwamen in opstand. Deze nacht werd omstreden als 'la noche de los bastones largos'. Deze actie resulteerde in een lange rij van ontslagen van professors die in de voorgaande periode hun macht misbruikt hadden. De militairen sloegen terug met een grote opkuis onder de studenten zelf. Ze limiteerde de toegang en de faculteiten werden ingebonden. Ze verboden studentenbijeenkomsten, maar slaagden er niet in om dit actieve studentenleven totaal dood te krijgen.

In 1973 normaliseerde het universitaire leven opnieuw. Het aantal studenten steeg opnieuw en de faculteiten werden terug hervat zoals voor de komst van de militairen. In 1976 kwam er dan weer een staatsgreep die een zware inslag had op het studentenleven. 21% van de studenten 'verdwenen'. Een zwarte periode voor de UBA als menselijke instelling.

Bij de terugkeer van de democratie, in 1983, vond de UBA ook terug zijn rust weer. Ze werd terug gratis en iedereen had terug toegang. Het was een uitzonderlijke bloei van de universiteit. Het instituut breidde zich uit en zoals de huidige situatie, heeft het in verschillende plaatsen, verschillende autonome faculteiten. Het onderzoek kreeg een belangrijke plaats onder de noemer UBACyT en de technologie werd ondergebracht in UBATEC. Deze organisaties zijn autonoom en lobbyen onafhankelijk voor hun fondsen.

De UBA is een voorbeeld van de geschiedenis van Argentinie. Dit instituut, zoals in bijna alle landen, vertegenwoordigde de sociale politieke en culturele toestand van het land en 's lands geschiedenis. Een universiteit speelt een centrale rol in de maatschappelijke ontwikkeling en geeft een publiek leven aan de politieke, culturele en sociale beweging van een natie.

bron: clarin, Buchbinder Pablo (Historicus)

19:06 Gepost door VIA in info | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.