05-07-11

Borges en de wereld in Buenos Aires

 

Borges en Buenos Aires, deze tentoonstelling wordt vandaag geopend in het Huis van Cultuur, Capital Federal Av de Mayo.

Waarom moet Borges nog maar eens opdraven?

Vooral omdat Buenos Aires boekenwereldstad is en Borges onafscheidelijk verbonden is met de Argentijnse literatuur. Borges y Buenos Aires wil vooral de klemtoon leggen op de kosmopolische visie van Borges die het schrijven zag als grensverleggend. Boeken zijn constructies van de vrije geest, spiritualiteit, van het materialiseren van een wereld zonder grenzen, fictie die waar is als je erin gelooft. Elk boek dat een emotie opwekt bij de lezer is een kunstwerk. Kunst leert je leren hoe je de wereld kan bekijken. De wereld over je eigen leefwereld heen, dat is wat Borges ons wil vertellen. Hijzelf geeft critiek op zijn jongste werk alszijnde te couleur local, te Argentijns. Hij wil verder het realisme indringen en het verkneden tot een grote fantastische vertelling. Toch kan Borges zich niet ontdoen van zijn stad Buenos Aires, zijn 'land', Buenos Aires de mystieke, de muze van de poezie, het zoeken naar de ziel van de stad in zijn voorwijken, op zijn oevers, pasionele ontdekkingstocht naar de taal en de vertaling van het paradox van de stad. Het ontmoeten van de essentie van Buenos Aires via een vage topografie maar een duidelijk omschreven stadstaal. Via de ultieme couleur local van zijn schrijven en het unieke taalgebruikt vindt Borges de wijde wereld, via de donkere en vage straten van het bestaan in Buenos Aires laat hij ons de wereld zien. Meesters zijn meesters. De vrijheid die zij gebruiken in hun kunst spiegelt ons een 'realiteit' voor die we enkel tussen aanhalingstekens kunnen schrijven. De visie van de echte kunst loopt voorop op onze werkelijke wereld, hun realiteit moet nog bewezen worden.

Borges herinnert ons ook aan de verhalen die goede literatuur vooraf ging. De verhalen die we aan elkaar willen vertellen, in het gesproken woord en met onze lichaamstaal. Borges brengt dit samen tot het ultieme woord dat zijn literatuur zo levend houdt.

Borges zei op een vergadering van het UNESCO in 1979 "Ik denk dat het een goede ambitie is om cosmopoliet te zijn, het idee van een burger te zijn van de wereld en niet van een klein deeltje onder je neus, kan de politiek veranderen, kan oorlogen stoppen, als we de hele wereld als ons land zouden zien."

In een wereldboekenhoofdstad past Borges als gegoten: de schrijver van de wereld, de schrijver van een groot land vertaald in zijn boeken, in zijn verhalen, in zijn fantastische realiteit.

  al revalorizar la oralidad, resituar la importancia de la letra impresa y anticipar el advenimiento de la palabra e

7.     Por el anhelo de ser un buen cosmopolita. En un discurso pronunciado en la UNESCO en 1979 Borges afirmaba: “Creo que es buena esa ambición de ser cosmopolita, esa idea de ser ciudadanos no de una pequeña parcela del mundo que cambia según las convenciones de la política, según las guerras, con lo que ocurra, sino de sentir todo el mundo como nuestra patria”

La palabra cosmopolita fue creada por los estoicos hace dos mil quinientos años para nombrar literalmente a los “ciudadanos del cosmos”, pero la modernidad tardía ha acabado por diluir su potencia original asociándola con frecuencia a miradas turísticas o a un internacionalismo complaciente. Recuperar el sentido fuerte del término, interpretar la obra borgiana bajo el amparo de esta idea “asombrosa, ambiciosa y generosa” arroja luz sobre un espíritu invocado a través de los siglos.  Y que, felizmente, no es patrimonio de ninguna raza, lengua, religión o país.

 

Juan Insua

Junio 2011

14:36 Gepost door VIA in cultuur | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.