06-10-09

200 jaar Argentinie

De feestelijkheden zijn dit weekeinde geopend door een prachtig licht en muziekspel in het centrum van de stad. De scene was het unieke Palacio Barolo, art deco gebouw dat nog in zijn originele staat is en met zorg is gerestaureerd.

20051127150242_palacio_barolo

Het was een geweldig schouwspel opgeluisterd door een jonge Argentijnse pianist, Horacio Lavandera, en een tot in de puntjes verzorgd lichtspel op de gevel van het gebouw. Het was het startsein van de opening van de agenda van 'programa puertas del Bicentenario', evenementen die de stad zal organiseren in het teken van het 200 jarige bestaan van dit land. De 25ste van elke maand, vanaf nu, zal de vuurtoren terug worden aangestoken en over de hemel van de stad schijnen.

1925001-1


Het gebouw, Palacio Barolo, werd in 1923 ingehuldigd en gedurende de 12 daaropvolgende jaren, was het het hoogste gebouw van Latijns Amerika. Net zoals Parijs de lichtstad is van Europa, wil Buenos Aires de lichtstad zijn van dit continent. Veel evenementen zullen dus in het 'licht' staat van 'licht' waarbij je vooral niet mag denken dat ze er 'licht' zullen overgaan.

Agenda 200 años en BA

Mientras el sol va cayendo sobre nuestras cabezas, de regreso a casa, algo nos dice que la noche está por asomar... faroles, carteles, autos, todo se ilumina al paso de todo aquel, que de forma inquietante, busca un refugio: unos entregándose a las penumbras que proponen la intimidad de la noche y sus interiores, otros escapándole a la oscuridad, en los teatros, cines, restaurantes, apoderándose de ese profundo encanto de las luces nocturnas para convertir todo en una fiesta. En una fiesta en donde la luz de la noche es la verdadera protagonista, en donde la magia asalta a cada uno de nosotros seduciéndonos e invitándonos a participar de ella. Es en la calle donde ha!
y que estar para que ese magnetismo no se pierda.
Más tarde o temprano, la magia de la noche, de lo permitido, de lo oculto, cesa, para darle paso a otro escenario, a otro encandilamiento, tan necesario como reconfortante: las luces que emanan de las máquinas, del fuego de los hornos del panadero, o las chispas del tren sobre las vías, o las que se cuelan por entre las ventanillas del vagón; las luces del progreso esperado, ansiado, imaginado, un progreso que nos acompañará nuevamente a caminar hacia el otro sol, el sol de la noche; al paso de la luz de cada farola.

DSCN8460(2)

foto Luc Verhaegen

 

Aan de rechterkant van de pagina staan nog links naar evenementen, moest iemand iets vernemen dat de moeite is, geef je dan een seintje? Bedankt

01:07 Gepost door VIA in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook | |

De commentaren zijn gesloten.